Eg kan vel eigentleg ikkje forklare korleis det heile starta. Det er ikkje slik at dette var den endelege planen, men meir slik at ting vert til undervegs. Det eine tek det andre og plutseleg er du ein stad du kanskje ikkje i utgangspunktet hadde tenkt at du skulle vera – heller ei lang rekkje med tilfeldige hendingar som tek deg dit. Uansett kva du hadde tenkt og planlagt. Difor er vi her no. I Lom. Difor ryk det frå pipa i bakeriet.